sinema,müzik,kitap,oyun hepsinin amacı aynı aslında insanlıgımızı hissettiren birşeyleri sevmemizi ve ona baglanmamızı saglayan damarımıza dokunmak.ve böyle bir eserle karşılaştıgınızda o eser ister insanoglunun elinden çıkmış bu dört daldan biri ister tanrının elinden çıkmış karşı cinsten biri ona baglanırsınız ve bitmemesi için dualar eder çeşitli oyunlar oynarsınız.metal gear solid in 4.versiyonu bana bu duyguları yaşattı oyunun çıktıgı 4 günden beri oyunu oynamaktan kaçınmaya çalışıyordum bitmesin diye sürekli play station dan uzak duruyordum oyunu oynamak yerine odama gidip kafamda seneryoyla ilgili tahminlerde bulunuyordum.bu hisleri en son kara kule serisinin son kitabında yaşamıştım her sayfa başına bir gözyaşı düşüyordu neredeyse.ama dayanamadım daha fazla her güzel şeyin bir sonu vardır deyip 10saat boyunca oyunun başına oturdum.ve bitti.oyunun son videolarında her gerçek mgs fanının yaptıgı gibi agladım
ocelot la son boss dövüşünde sanki o yumrukları yiyen benmişim gibi acı çektim,ve bitti.mutluyum çünkü solid snake in hikayesi sonsuza kadar uzanıyor otacon un yardımıyla bunu her nesil bir diğerine anlatıyor
.hikaye bize anlatıldı şimdi sıra bizde onu başka nesillere anlatmakta.'war has changed'
EDIT/ALI: Lütfen Spoilerlara dikkat edelim, oyunu bırakın bitirmeyi oynayamamış arkadaşlarımız var.