Hayal Kırıklığı,  Pazar, 02 Kasım 2008 Son yılların en büyük hayal kırıklıklarından birisi. O kadar vaad, övgü, abarta fos çıkmıştır. En azından benim için... Oyunun başından sonuna kadar bir boşluk hissi hakim. Oyuna ve karakterlere ısınmak mümkün değil. Hikayedeki boşluklar ve klişelikle ise işin tadı tuzu oluyor.
Bu kadar sert girmek -özellikle de bir Türk oyununa(!)- pek yakışmadı galiba? Ama elden hiçbir şey gelmez, aylarca, yıllarca övülmüş bir oyunun böyle fos çıkmasını içime yediremiyorum gerçekten de. Ama ne güzeldi oyunun satışa sunulacağı gün. Önceden ayırttırmıştım oyunumu, heyecanla bekliyordum. Akşam saat 18 gibi almaya gitmiştim oyunumu, aklıma geldikçe(hiç çıkmıyordu aslında) içim kıpır kıpır oluyordu, beklentiler en üst seviyedeydi, çünkü yapımcı öyle olmasını istemişti, "fena bir oyun yapıyoruz hoca" "son yılların en iyisi geliyor"... Ayrıca oyun Türkçe'ydi? Türkçe yahu! Yıllardan beri İngilizce oynamaktan sıkılmıştık, artık bize özel(Türkiye'de sunulan sürüm) bir oyun geliyordu. Ne kadar büyük bir onur! DvD'yi alıp nasıl bir hızla eve doğru koştuğumu hatırlamıyorum bile. DvD sürücüme taktım diski ve beklemeye başladım. Oyun yüklenmişti, kulaklıklarımı taktım, altyazıları açtım(ah, eski alışkanlıklar). Hazırdım.. Başlangıç harikaydı, saldırı uçağından aşağı atlamıştık, ekibimiz ile ayrı düşmüştük. Görev; birleşmekti. Ama buraları videolardan görmüştük zaten yahu. Çabuk çabuk geçelim hadi. İlerledik, ilerledik. Yahu buralar ne kadar birbirine benziyor? Yoksa daha önceden görmüş müydüm? Hayır, yeni mekanlar bunlar. Görevler sıktı mı ne? Bu ses nereden geliyor? Aa evet bilgisayarım can çekişiyor yan tarafta. Biraz kapatalım. Yarın oynarız...
Oyunu bitirmem 15-20 günü almıştı(sıkıntıdan, zar zor bitirebildim). Ama vaad edilenler beni karşılayamamıştı. Hika... Hik... Bu ne? Ha, evet hikaye... Evet hatırladım şimdi. Ama nedense yapımcılarımız hikayenin anlamını bilmiyorlar galiba. Bu kadar klişe bir hikaye olabilir mi? Ya da, diyelim bu kadar rezalet bir hikaye yapıyorsun, bari aralarda bizi şaşırtacak, sürpriz olaylar koy. Onlar da yok. Bomboş bir oyun olmuş.
Oyun boyunca yapacağınız şeyleri sıralayım; Bir yerden bir yere git, "u beybi yoldan geçerken şunu da yap" emri al, araba kullan(sıkıntıdan ölüyorum, kurtarın beni), Nano-Suit'i bir-iki kere kullanmaya "zorlan", Koreli öldür, bir yerden bir yere git, "u bey....".
En çok anlatılan zımbırtıda Nano-Suit'di. Görünmezlik, güç, hız gibi özellikler veren bu süper giysiyi kullanmak için can atıyordum. Ama sadece bir-iki kere kullanmak zorunda kaldığımı görünce bütün hevesim kaçtı. Zaten oyunda ölmek gibi bir olay yok neredeyse(otomatik can dolumu), bundan dolayı, düşmanlara kafa göz dalıp, biraz köşeye çekilerek ilerleyebilirsiniz.
Grafikler güzel. Buna nefes alan hiçbir canlının laf edebileceğini sanmıyorum. Oyunu NASA'da çalışan teyzeme gönderdiğimde, oldukça ilginç bir geri dönüş aldım. "Hafız, bu aşar bizi. Biz Mars'a falan gidelim, bu fena kasar yahu" demiş oradaki bilgisayar. Çoğu pc'nin son ayarlarda göremediği oyunun grafikliğinden bana ne. Güzel bir optimizasyon ile, harika işler yapılabilirdi bana göre.
"Kısa kes, bir cümle ile özetle ciğerim" denilirse, Crysis için söylenebilecek en iyi söz şu olurdu. Gerzek Amerikan aksiyon filmi. Kesinlikle. İlla ki "alacağım, destek olacağım!" derseniz, sözüm yok. Ama "az param, ne alsam acaba" derseniz, bu oyunu sakın almayın. Paranıza yazık.