Retro Gaming, 4chan, Rock Band ve diger ilginc $eyler
Sevdiğim Müzik / Sanatçılar:
Iron Maiden, Black Sabbath, Judas Priest, Metallica, Megadeth, Annihilator, Ronnie James Dio, Rainbow, Ozzy Osbourne, WASP, Pentagram, Overkill, Faith No More, Dream Theater, Blind Guardian, Helloween, DragonForce, Pantera, Motley Crue, Guns N Roses, Skid
Sevdiğim TV Yapımları:
Lost, Prison Break, Heroes, Jericho, Twin Peaks, My Name Is Earl, The Office, Arrested Development, Seinfeld, Futurama, Metalocalpyse, Robot Chicken, Family Guy, Jackass, Dirty Sanchez, 4400, Scrubs, Whose Line Is It Anyway, The Adventures of Pete & Pete,
Sevdiğim Filmler:
Eternal Sunshine of the Spotless Mind, Star Wars, Lord of the Rings, Tarantino and Kubrick movies, Borat, Jackass The Movie vs. bi ton var ya..
Sevdiğim Kitaplar:
The Catcher in the Rye, Hitchhiker's Guide to the Galaxy, Harry Potter, The Da Vinci Code, Angels and Demons
Sevdiğim Evrenler:
Du$unsenize, eger kiz olsaydim ve erkek arkada$imin ismi Evren olsaydi, burayi doldururken zevkten 4 ko$e olurdum.
Sevdiğim Oyun Türleri:
Aksiyon; Rol Yapma Oyunu; Strateji; Macera; FPS / TPS; Platform
Iron Maiden'ı öyle çok çok abartan birileri görmedim. Hani "Iron Maiden dünyanın en iyi müzik grubudur!" diyene rastlamadım.
Ben bunu diyorum aslinda hehe. Neyse olay o degil ama muzigin turunu ve zamanini dusundugumuzde bence o donemde daha yaratici ve daha kabiliyetli gruplar vardi kesinlikle. PF'nin bu kadar begenilmesinin nedeni ayrica sarkilarinin dinlenmesi kolay ve kulaga rahat geliyor olmasi. Tamamen dinleyici dostu bir grup ve bu yuzden herkese ulasabiliyor. Her overrated grup kotu degildir tabii ama PF kesinlikle cok overrateddir. Ozellikle Turkiye'de nedense.
Yeni album hakkindaki yorumlarimi facebook'tan kopyaliyorum:
Bildiginiz gibi album ciki$ tarihinden 1-2 hafta once coktan nete du$tu. $u saatten sonra Metallica fani olup albumu dinlememi$ olan yoktur sanirim. Albumu ba$tan sonra 2-3 kere dinledim. Ayni zamanda da nette tonla elalemin album hakkindaki yorumlarini okudum. Bazilari albumu yerden yere vurmu$, bazilari ba$inin ustune koymu$. Bana kalirsa tamamen ikisinin arasinda bir album. Kesinlikle kotu bir album degil, kotu diyen adam muzikten anlamiyordur bencem cunku gercekten cok eglenceli $arkilar var. Ama albumde cok buyuk sorunlar var.
Ilk ve en buyuk sorunla ba$layalim: Kirk Hammett. Cok cok sevdigim bir gitarist. Tamam, oyle manyak kabiliyeti yok belki ama iyi solo yaziyor. En azindan yaziyordu. Cunku bu albumdeki sololarini hic begenemidim. Bir cogu efekt manyagi olmu$, ne oldugu belli olmayan shredler. Akilda kalmiyor malesef. Bir $arkinin solosunu ba$kasininkiyle degi$tirseniz kimse farkina varmaz, oyle sololar. Albumun tamami icin gecerli degil ama bu, ama 10 solosundan 3'u belki dinlemeye deger diyebilirim. St. Anger'dan sonra solo yazmayi unutmu$ sanirim Kirk. Neyse, bunu geciyoruz ve albumun 2. en buyuk sorununa gelelim. Album cok karma$ik, fazla prograsif ve pek dinleyici dostu degil. Prograsif muzik dogru yapildigi surece iyi ama cok basit 10 tane riff'i ayni $arkiya azar azar koyunca insan $arkinin icinde kayboluyor sanki. $akilari dinlerken bir sonraki adimda ne olacagini kestirmek imkansiz. Bence $arkilarin biraz daha basite indirgenmesi gerekiyordu, zamanlarini du$urmek bile gerekse. Zaten sanirim albumde 6 dakikadan kisa $arki yok ve bu cok gereksiz. Albumdeki her materyal basit degil ama cok guzel materyaller de aralarda kaynadigi icin fazla akilda kalmiyor. Bu albumu adam gibi sindirebilmeniz icin en azindan 10 kere falan dinlemeniz gerek. 3. sorun ise, albumdeki $arkilarin bazilari eski $arkilari animsatiyor. The Day That Never Comes'in structure'i neredeyse Fade to Black ile tamamen ayni. The End of the Line'da bana Harvester of Sorrow'u hatirlatti. Tam olarak bir eksi sayilmaz ama daha farki $eylere yonelebilirlerdi. Lars albumde co$turmu$ resmen. Ama o davullari konserde calmadigi surece ben inanmayacagim, cunku Lars'a icin fazla komplike davul linelari var albumde[Zaten bayagi ya$landi]. Ayrica Lars'i St. Anger'daki ramazan davullarini kullanmadigi icin de tebrik ediyorum. Lars ile ilgili bir $ikayetim, $arkilar boyunca cok manasiz ve tekrarlayan fillerlar kullanmi$ olmasi. Bir sure sonra bayiyor ayni fillerlar. James ise albumun en saglam adami. Vokal tarzi tamamen AJFA-Black Album arasi olmu$, mukemmel olmu$. Ozellikle The Unforgiven 3'te ne kadar cok efor gosterdigini anlayabilirsiniz.
Albumu $arki $arki incelemeyecegim ama albumun acili$ ve kapani$ $arkilari olan That Was Just Your Life ve My Apocalypse kesinlike albumun en hizli ve en saglam $arkilari. Kesin dinlenmesi gerek. Bunlara ek olarak All Nightmare Long ve The Unforgiven 3 gayet saglam $arkilar diyebilirim. Broken, Beat and Scarred ve The Judas Kiss ise bana en zayif, karma$ik ve yerine oturmami$ $arkilar gibi geldi. Aslinda albumun hepsinde boyle bir hava var ama bu ikisi sanki arta kalan materyalle yapilmi$ $arkilara benziyor. Dedigim gibi The Unforgiven 3'te James'in vokallere dikkat. Diger $arkilar ise orta derece; ne one cikiyor, ne de kulak tirmaliyor. Neyse, daha fazla lafa gerek yok. Dinleyin gayri !!!
publicinvasion
Torocan
